Το νεκροταφείο των dashboards
Δέκα χρόνια φτιάχνω dashboards και έχω θάψει και αρκετά: όμορφα, πλήρη και χωρίς επισκέψεις. Το μοτίβο πίσω από κάθε νεκρό dashboard είναι το ίδιο: απαντούσε σε κάθε πιθανή ερώτηση, άρα δεν απαντούσε στην πραγματική ερώτηση κανενός.
Τι επιβιώνει: τρία νούμερα κι ένας καφές
Τα dashboards που ανοίγουν κάθε πρωί έχουν άλλο σχήμα. Τρία νούμερα, μεγάλα, με το χθες δίπλα τους. Για e-shop: τζίρος χθες, παραγγελίες σε εξέλιξη, διαφημιστική δαπάνη απέναντί τους. Για εταιρεία υπηρεσιών: ταμείο, αξία pipeline, χρεώσιμες ώρες της βδομάδας. Ο ιδιοκτήτης τα κοιτάει με τον καφέ, και όταν κάτι δείχνει στραβό, ΤΟΤΕ σκάβει βαθύτερα.
Τα λιγότερα νούμερα δεν είναι περιορισμός, είναι το ζητούμενο. Ένα νούμερο κερδίζει θέση στην πρωινή οθόνη μόνο αν μια κακή τιμή του θα άλλαζε αυτό που θα κάνετε σήμερα. Όλα τα υπόλοιπα ανήκουν ένα κλικ πιο κάτω.
Πώς βρίσκετε τα δικά σας τρία
Η άσκηση που κάνω με τους ιδιοκτήτες κρατάει είκοσι λεπτά: φανταστείτε ότι είστε στο αεροδρόμιο και προλαβαίνετε μία ματιά στο κινητό πριν από την επιβίβαση. Ποιες τρεις τιμές σας λένε αν θα χαλαρώσετε ή θα σηκώσετε τηλέφωνο; Οι δύο πρώτες έρχονται αμέσως. Στην τρίτη ξεκινάει η κουβέντα, κι αυτή η κουβέντα είναι το πιο πολύτιμο κομμάτι, γιατί σας αναγκάζει να απαντήσετε «με τι πλοηγούμαστε τελικά;».
Αυτό που τρέχει από κάτω μετράει πιο πολύ από τα γραφήματα
Ένα dashboard είναι τόσο ειλικρινές όσο και οι σωλήνες που το τροφοδοτούν. Αν το απόθεμα έρχεται από το αρχείο που κάποιος ενημερώνει «συνήθως Παρασκευή», έχετε φτιάξει έναν πολύ γρήγορο τρόπο να κοιτάτε παλιά δεδομένα. Η περισσότερη δουλειά μου στα dashboards είναι στην πραγματικότητα διασύνδεση συστημάτων: να βγάλω την αλήθεια από το e-shop, τη λογιστική και την αποθήκη πριν σχεδιαστεί οτιδήποτε. Η βιβλιοθήκη γραφημάτων είναι η τελευταία και η λιγότερο ενδιαφέρουσα απόφαση.
Αν οι αναφορές σας σημαίνουν ότι κάποιος συναρμολογεί ένα αρχείο κάθε Δευτέρα, πείτε μου τι έχει μέσα: αυτό το αρχείο είναι οι προδιαγραφές για ένα dashboard που θα φτιάχνεται μόνο του κάθε βράδυ.